Rozmiar idealny. Ani za duży ani za mały. Pewnie najbardziej wdzięczna rzecz, jaką widziałeś. Wygląda jak pluszowe zwierzątko. A jeszcze do tego jego futerko nie gubi włosów! Wszystko to są cudowne i prawdziwe zalety, ale zanim zdecydujesz, że Terier Tybetański jest rasą dla ciebie, należy rozważyć najważniejsze aspekty takiej decyzji. Jakie są osobowość i temperament TT? Co dokładnie kryje się pod tym pięknym futerkiem?
Terier Tybetański z jego bystrym umysłem, mądrą, psotną, silną osobowością i silnie zakorzenionym podejściem "Co z tego jest dla mnie?", nie jest psem dla wszystkich. Wymaga wiele czasu, energii i poświęcenia oraz pozytywnie umotywowanego treningu. To nie jest pies, który powinien dorastać samodzielnie. On nie "wyrośnie" z niechcianych zachowań. Potrzebuje jasnego, niezmiennego, łagodnego prowadzenia i treningu. Mocne postanowienie bycia bardzo zaangażowanym opiekunem psa jest tu koniecznością.

Bystry umysł, mądra, psotna, dojrzała osobowość - wszystko to ujmujące cechy, dopóki nie znajdziesz, pozostawiwszy psa bez opieki, zdartej kuchennej tapety i pootwieranych szafek, których zawartość (w tym oliwa z oliwek) pokrywa wszystkie powierzchnie i psa. Albo znajdując swoje zwierzątko śpiące smacznie na kuchennej podłodze, podczas gdy ty zostawiłeś je bezpiecznie w kojcu. "Jak zdołało się wydostać?" zastanawiasz się. No tak, masz przecież zapadkę do zamykania zamiast zamka na kluczyk - zwinne łapki i bystry móżdżek, szybko nauczyły się jak łatwo jest przesunąć ten mały kawałek metalu! A co powiesz na 18 śrubek, które producent umieścił w dnie klatki? TT może łatwo odkręcić pyszczkiem nakrętkę butelki wody mineralnej, więc czym jest kilka śrubek? To wszystko są prawdziwe historie!
Teraz widzisz już potrzebę bycia 10 kroków przed swoim maleństwem. Chociaż ich zdolności do nauki rozwijają się wcześnie, Teriery Tybetańskie dorastają wolniej niż inne rasy i to zarówno fizycznie jak i emocjonalnie. Dowodzi tego czas zmiany zębów (w wieku około 5 miesięcy), wzrost kości i dojrzałość płciowa (średnio dla większości ras 6-12 miesiąc życia, ale u TT jest to 10-14 miesięcy). Tak więc, młodość to długi czas.

Teriery Tybetańskie wiążą się blisko z ludźmi i zawsze chcą wiedzieć gdzie ci ludzie przebywają, lubią być dotykane i uwielbiają czułości. Jednak są one przede wszystkim "ludźmi czynu", szczególnie w czasie pierwszych 2-3 lat. Przedkładają aktywne zajęcia ponad pieszczoty. Po osiągnięciu wieku 2-3 lat ustatkowują się i wymagają mniejszej aktywności, pomimo że zachowują młodzieńcze cechy przez całe życie. W przypadku TT nie jest łatwo uzyskać zmiany, włączając w to zmiany reguł, tak więc, musisz niezwłocznie ustalać taki sposób zachowania jakiego oczekujesz od dorosłego psa.

Teriery Tybetańskie były psami pasterskimi i czujnymi strażnikami, a także psami do towarzystwa i tutaj nie zmieniły się przez lata, pozostając bardzo blisko swoich korzeni. To sprawia, że nie można na nich polegać, gdy nie są na smyczy, za wyjątkiem widocznie ogrodzonych obszarów. Jeśli instynkt je do tego popchnie popędzą gdzieś nie oglądając się za siebie i nie reagując na wołanie.
Jeśli będziesz cieszył się z uwielbiającego zabawę, wesołego, psotnego psiego towarzysza i jesteś zainteresowany zrozumieniem twojego psa, jego indywidualizmu - wtedy TT jest psem dla ciebie. Cierpliwość i poczucie humoru to cechy, które są niezbędne ludziom mającym Teriery Tybetańskie.
Psa ma się całe jego życie, a Teriery Tybetańskie mogą żyć do 17 lat. TT jest znany jako "pies szczęścia" a legenda głosi, że ludziom, którzy go wybrali fortuna sprzyja.

[Źródło: http://www.4lapy.pl]

Jeśli miałabym użyć tylko dwóch słów do scharakteryzowania rasy, powiedziałabym: mędrzec i klaun. Mądrość pozwala mu żyć bez konfliktów i pokojowo współistnieć z jego właścicielem. Jego żartobliwy charakter sprawia, że nasze dni są wesołe i kolorowe. Pomaga nam zapomnieć o smutku i bólu. Terier tybetański musi mieć swoje miejsce w rodzinie, mieć „prawo głosu”. Jego opinia nie może być znikoma, inaczej jego dusza zostaje zraniona. Zanim zdecydujesz się wziąć teriera tybetańskiego do domu, musisz zrozumieć: nic nie będzie takie samo jak przedtem. Taki pies, zresztą jak każdy inny, oznacza obowiązek i szczęście przez całe życie, a nie tylko kilka dni pełnych wrażeń. Terier tybetański nie lubi być sam, więc nie powinno się go izolować na 8-10 godzin. Jest on zawsze oddanym psem do towarzystwa. To, co jest wyjątkowego w tej rasie, to szczególna więź, jaką tworzy on z właścicielem. To nie jest charakterystyczne dla zbyt wielu innych ras.

Terier tybetański jest bardzo inteligentną rasą. Uczy się szybko i jeśli zrozumie nasze życzenia, to będzie rozsądny i zdeterminowany. Nie jest to jednak pies, który powinien dorastać samodzielnie. On nie wyrośnie z niechcianych zachowań. Potrzebuje jasnego, niezmiennego, łagodnego prowadzenia i treningu. Mocne postanowienie bycia bardzo zaangażowanym opiekunem jest tu koniecznością. Terier tybetański uwielbia podróże i doświadczenia nowych miejsc. Ze względu na jego żywy temperament, jest doskonały do zawodów agility. Tybetańczyk wiąże się blisko z człowiekiem, jednak może być ostrożny w stosunku do obcych. Oni muszą znaleźć drogę do serca TT. A warto! Stosunek do innych psów zależy od ich socjalizacji w szczenięctwie. Z reguły bardzo szybko akceptuje nowych członków stada. Teriery tybetańskie służyły pierwotnie jako „budziki” tybetańskich dogów, są więc teraz mogą być doskonałymi stróżami.

Chociaż terier tybetański jest doskonałym towarzyszem dziecka, trzeba uważać, aby dziecko przypadkowo nie zrobiło krzywdy szczenięciu. Takie działania mogłyby doprowadzić do znienawidzenia dziecka przez psa. Nigdy nie należy w żadnym wypadku, zostawiać dzieci bez opieki z psem!

Terier tybetański może żyć w domu lub na zewnątrz, ale jeśli zdecydujesz się na to drugie, nie możesz całkowicie odizolować go od życia w domu, ponieważ, jak wspomniano wcześniej, jest całkowicie oddany osobie swojego właściciela. Jego potrzeba ruchu jest średnia, jednak lubi być spuszczany ze smyczy, aby biegać z innymi psami i łapać piłki. Tylko niektóre z Tybetańczyków kochają wodę i pływanie. Ich ulubioną pora roku jest zima. Kochają bawić się w śniegu. Podczas upałów należy powstrzymać się od długich wycieczek, krótkie spacery w cieniu są dopuszczalne i jak najbardziej wskazane.

Mając tak niewielkiego psa z powodzeniem możesz zabrać go ze sobą na urlop. Często jego pobyt jest darmowy. Unikaj pozostawiania psa podczas wakacji z osobą, która nie jest zbyt dobrze mu znana. Jako pełnoprawnemu członkowi rodziny należą mu się wspólne wakacje. Twój pies też jest ciekawy nowych, wspaniałych miejsc. Najważniejsze jednak, aby być razem z rodziną.

Jeśli zdecydujesz się na teriera tybetańskiego, będziesz miał piękny, żywy umysł, mądrego i uczciwego partnera o złotym sercu na długie lata. „Na dobre i złe”, musisz być przy nim, a także podzielić się radością i smutkiem. Nigdy nie nadużyj jego zaufania, a będziesz mógł szczycić się i cieszyć przyjemnością tak wspaniałej przyjacielskiej miłości!

Anna Pawliczak dla www.podajlape.pl